Geen categorie

Zeer persoonlijke update | Studeren en privé

4 mei, 2014

Hoi allemaal,

Het is jullie ongetwijfeld opgevallen dat het de afgelopen periode heel stil is geweest rondom HairCrushNL. Na heel lang nadenken heb ik toch maar besloten mijn meest persoonlijk update met jullie te delen. Wil je weten wat mij zolang heeft weerhouden om artikelen te plaatsen? Lees dan gauw verder.

Ik ben een poos weggebleven, omdat ik niet zo lekker in mijn vel zit. Voordat ik verder ga met het typen van mijn update vind ik het wel belangrijk te melden dat het nu veel beter met mij gaat. Lees daarom elk woord zorgvuldig om het geheel te begrijpen :).

Het gaat namelijk niet goed met mijn studieresultaten. De mensen die mij kennen weten dat als het slecht gaat met mijn studieresultaten, het met mij ook niet goed gaat. Het gekke is dat het niet helemaal aan mij ligt. En natuurlijk ben ik verantwoordelijk voor mijn studiegedrag. Persoonlijk vind ik dat ik hier en daar een andere aanpak moet tonen en daar werk ik ook aan. Dat zijn punten waar vele studenten tegen aan lopen. Maar het zit zo ik heb simpelweg een slechte start gemaakt echter het gevolg van een depressieve stemming.

Ik bedacht da elke keer activiteiten met als doel me beter te gaan voelen. Soms ging het wel maar niet altijd. Elke keer zei ik dan tegen mezelf dat het ook goed zal komen. Mijn altijd gebruikte zin “het komt goed”. Dit zei ik vaker tegen mezelf omdat ik weet wat het aard van mijn niet zo prettige stemming was. Een ding weet ik zeker ik zat totaal niet lekker in mijn vel en daar moest iets aan gedaan worden. Ik bedacht dan ook “leuke” activiteiten in de vorm van beloningen, was zelden effectief. Daarbij heb ik continu gevochten tegen de oorzaak in mijn (bijna)depressieve periode. Dit heeft mij uiteindelijk heel veel energie gekost. Met als gevolg slechte resultaten voor toetsen en veel rondom mijn studie. En natuurlijk ging het hier en daar goed, want van docenten en medestudenten kreeg ik ook leuke feedback te horen. Feedback waar ik veel aan heb gehad. Aandachtspunten die bruikbaar waren om mijn ontwikkeling binnen de opleiding en eigen persoon te optimaliseren.

Maar toch… De afgelopen 6 weken kwam ik mezelf heel erg tegen op stage. Dit was een van de meest belangrijkste stages in het 1ste jaar. Als student mocht ik namelijk onder begeleiding van mijn begeleidsters heel veel handelingen in de verloskunde uitvoeren. En eerlijk gezegd was het een TOP stage geweest als ik mijn theorie goed beheerste. Met bepaalde vaardigheden ging het goed, maar vaak ook echt niet. En zo kan ik nog meer dingen opnoemen die mij het “licht” hebben laten zien. Ik voelde weer die negatieve stemming opkomen. Op een of ander manier wist ik het van me af te sluiten. Ik vertikte het om me weer zoals de afgelopen maanden te voelen. Misschien leest het vaag, maar ik kan het niet anders verwoorden. Weet je, een plek bemachtigen op de opleiding tot verloskundige is niet makkelijk. Je moet er heel hard voor werken en blijven presteren wil je de kans krijgen om verloskundige te worden. En dat begint vanaf het moment van inschrijven. Ben ik er eindelijk gebeurd er dit. Deze zinnen hebben ook maanden in mijn hoofd gespookt. Maar een ding weet ik zeker ik kom er wel.

Ik kan eindelijk met de nodige mensen hierover communiceren. Dit zijn dan mensen die op vele gebieden inhoudelijk iets voor mij kunnen betekenen. Eerst vond ik het heel moeilijk om dit aan hun bekend te maken. Terwijl ik wel wist dat ik het nodig had, “steun”. En op emotioneel gebied… Uiteindelijk heb ik toch de stap gezet en het aan mijn moeder verteld. “Het gaat eigenlijk niet zo lekker mam, eigenlijk helemaal niet”. En sindsdien belt ze me meerdere malen op een dag en wilt ze tot in details weten wat de stand van zaken zijn. Ik vond het wel moeilijk om het aan haar te vertellen, omdat mijn moeder super trots op me is. Dat is ze altijd al geweest. Net als mijn mamms zijn er nog meer mensen die mij op verschillende gebieden rondom mijn opleiding en persoonlijke welzijn stimuleren. En hier ben ik super dankbaar voor. Gewoon, omdat ik het gevoel heb dat ik er niet alleen voor sta.

Maar dit alles neemt niet weg dat ik misschien van de opleiding af moet. Dit gebeurd niet zomaar hoor, alleen als ik niet de minimale studiepunten heb om door te gaan naar het tweede leerjaar. Ik had mezelf beloofd dat ik er na kwartaal 3 een punt achter zou zetten als ik bepaalde punten niet binnen had. Mijn gevoel geeft echter iets anders aan. Dat ik het nog even moet proberen. Echt serieus mensen, ik heb nog nooit zo een strijdlust gehad. School is mijn kindje en daar vecht ik ook voor. Als ik nu een punt achter dit studiejaar had gezet zou ik jaren later nog boos op mezelf zijn geweest. En weet je, mocht ik het toch niet redden? Plan B is there. Maar eerst hard knokken, daarbij zet ik alle feedback die ik van iedereen heb meegekregen in. Mijn meest belangrijke wapen is toch wel vertrouwen in mezelf blijven hebben en dit door niets en niemand af laten pakken.

Verloskundige worden is wat ik wil of het nou in het jaar 2017 of 2022 wordt. I’ll be there.. En natuurlijk blijf ik bloggen mijn blogactiviteiten hebben totaal niets met “verloskunde” te maken. Maar het draagt bij aan veel positiviteit op persoonlijk gebied.

My life isn’t perfect but with God’s love and his help I’ll surely make the best of it.

Bedankt voor het lezen van dit artikel en ik hou jullie zeker op de hoogte. Liefs xxx

Gwendelien

clover 4 leaves

Bron foto 1 Bron foto 2

 

6 Reacties

  • Beantwoord Kim 4 mei, 2014 at 20:09

    Wat ontzettend tof dat je dit deelt. Met doorzettingsvermogen en strijdlust kom je er zeker!

  • Beantwoord Jaleesa 4 mei, 2014 at 20:00

    Het klinkt zeker niet vaag hoor! Heel goed dat je dit hebt kunnen delen en dat zegt al een hoop over de kracht die je in je hebt 😉 Gelukkig heb je het toch nog aan je moeder vertelt want ergens niet je ei kwijt kunnen is moeilijk vol te houden. De strijdkracht heb je gelukkig nog, maar ik wil toch nog ff zeggen dat je hartstikke trots op jezelf mag zijn want er zijn veel mensen die niet eens weten wat ze met hun leven willen doen. En inderdaad zoals je zegt, al ben je over drie jaar klaar of over dertig jaar, zolang je maar weet wat je wilt doen in dit leven. Zelf vind ik het bijvoorbeeld moeilijk te focussen op doelen die ver in de toekomst staan. Het frustreerd me dan als ik zie hoe ver ik er nu van verwijderd ben en hoeveel drempels ik nog moet overkomen. Hoe zeggen ze dat? “Ik zie door de bomen het bos niet meer”? Dit brengt mij dan wel eens in een depressieve spiraal 🙁 Na veel vallen en opstaan heb ik gemerkt dat ik me energie beter kan steken in de nabije doelen (zoals ‘deze week lees ik drie hoofdstukken’) dan te piekeren over hoofddoelen. Het leven test ons soms met tegenslagen die we moeten overwinnen. Hoe we daar uit komen bepaald onze volgende stap. Gaat het ff fout. No problemo, er is altijd een nieuwe kans om je kracht te laten zien 😉

    Ik hoop niet dat je denkt van “mens wat praat jij?!” *bloosbloos* Ik ken je natuurlijk niet persoonlijk en ik weet helemaal niet wat je persoonlijke situatie precies is maar ik wou dit gewoon even met je delen. Gelukkig gaat het nu al beter met je. Ga zo door en je zult uiteindelijk komen daar waar je wilt zijn.

    • Gwendelien
      Beantwoord Gwendelien 11 mei, 2014 at 12:28

      Ik ben het helemaal met je mee eens. En vind het fijn dat het toch heb kunnen begrijpen. Ik vind het moeilijk dit soort dingen op “papier” te zetten. Het helpt idd om grote doelen in kleinere doelen te ontleden, dan kom je er vaak met minder stress door heen. Dankje voor je lieve reactie Liefs xxx

  • Beantwoord Benay Vaneese 4 mei, 2014 at 18:26

    Komt goed schattie <3 You know where en how to find me

  • Reageer